Waarom alles belangrijk voelt (en dat niet zo is)

Gepubliceerd op 4 januari 2026 om 23:30

Ken je dat gevoel dat álles prioriteit lijkt te hebben?

Dat je to-dolijst eindeloos is, je hoofd nooit stil is, en je bij elke taak denkt: “Dit moet nú, anders loopt alles mis”? Je probeert alle ballen in de lucht te houden, terwijl je eigenlijk al uitgeput bent.

Voor veel vrouwen die zich herkennen in perfectionisme of neurodivergentie, is dit een dagelijkse realiteit. De lat ligt hoog, het hoofd draait overuren, en het voelt alsof je constant achter de feiten aanloopt. Maar wat als niet alles echt belangrijk is? Wat als je mag vertragen, mag kiezen – en zelfs mag loslaten?

Alles voelt belangrijk – maar waarom?

Wanneer je brein voortdurend “aan” staat, kan het lastig zijn om onderscheid te maken tussen wat écht urgent is en wat alleen zo vóélt. Zeker bij ADHD, autisme of hoogsensitiviteit komt informatie vaak in één intense golf binnen. Er is weinig natuurlijke filtering. Alles lijkt even luid, even dringend, even noodzakelijk.

Voeg daar perfectionisme aan toe – het idee dat alles goed, op tijd en tot in de puntjes moet gebeuren – en je hebt een recept voor chronische stress en overbelasting.

Ons zenuwstelsel speelt hierin ook een rol. In een staat van overprikkeling schakelt ons lichaam over op ‘doe-stand’: actiemodus. Dan lijkt het alsof je móét doorgaan, omdat stilstaan onveilig voelt. Je lijf zegt: “Werk dit af, dan komt er rust.” Maar die rust komt vaak niet. Want zodra één taak klaar is, dienen de volgende zich alweer aan.

Het verschil tussen belangrijk en dringend

Een krachtige manier om weer grip te krijgen, is het aanleren van onderscheid. Niet álles is belangrijk. En niet álles is dringend. Soms voelt iets alleen urgent, omdat je bang bent iemand teleur te stellen, of omdat je jezelf hebt aangeleerd altijd snel te reageren.

Een handig hulpmiddel hierbij is de Eisenhower-matrix, die taken onderverdeelt in vier categorieën:

  1. Belangrijk en dringend – directe actie nodig (bv. doktersafspraak of deadline).
  2. Belangrijk maar niet dringend – plannen (bv. zelfzorg, ontwikkeling, relaties).
  3. Niet belangrijk maar wel dringend – delegeren of minimaliseren (bv. sommige e-mails).
  4. Niet belangrijk en niet dringend – schrappen (bv. eindeloos scrollen uit plichtsgevoel).

Voor perfectionisten voelt categorie 2 vaak als “niet belangrijk genoeg”, terwijl het juist deze dingen zijn die op lange termijn voor rust en vervulling zorgen. Denk aan een avond zonder scherm, een wandeling in stilte, of een moment om gewoon te ademen.

Hoe perfectionisme je prioriteiten vertroebelt

Perfectionisme fluistert je in dat je pas mag ontspannen als alles gedaan is. Het zorgt ervoor dat je kleine taken uitvergroot tot enorme projecten – want alles moet perfect. Daardoor raak je overweldigd, en wordt het moeilijk om te kiezen wat echt telt.

Een veelvoorkomende gedachte is: “Als ik het niet doe, gebeurt het niet (goed).” Deze overtuiging zorgt ervoor dat je te veel op je bord neemt, ten koste van jezelf. Maar perfectie is geen garantie voor waardering of rust. Sterker nog: het is vaak precies het tegenovergestelde.

De rol van zelfcompassie en vertraging

Wat helpt, is zachtheid. Niet alles hoeft nu. Niet alles hoeft perfect. En niet alles hoeft überhaupt van jóú te komen.

Gun jezelf het moment om even stil te staan bij de vraag:

“Wat heb ík nu nodig?”

Wanneer je vertraagt, ontstaat er ruimte. Ruimte om te voelen wat echt belangrijk is. Ruimte om je zenuwstelsel tot rust te brengen. Ruimte om keuzes te maken die kloppen met wie jij bent, niet met wie je denkt te moeten zijn.

Concreet: zo breng je rust in je prioriteiten

  • Gebruik een braindump: Schrijf alles op wat in je hoofd zit, zonder filter. Pas daarna ga je ordenen.
  • Stel jezelf deze drie vragen bij elke taak:
    • Moet dit nú?
    • Moet dit door mij?
    • Moet dit überhaupt?
  • Kies maximaal drie prioriteiten per dag. Meer is vaak niet realistisch, en zorgt voor onrust.
  • Plan herstelmomenten in. Niet als beloning na werk, maar als integraal onderdeel van je dag.
  • Herinner jezelf: Rust is niet lui. Rust is een voorwaarde voor helderheid.

 Reflectie voor deze week

Neem deze week eens tien minuten de tijd om je to-dolijst onder de loep te nemen.

Wat staat erop omdat het echt belangrijk is voor jou – en wat staat erop uit angst om te falen of niet te voldoen? Wat mag kleiner, lichter of zelfs verdwijnen?

En vergeet niet:

Jij bent belangrijker dan je to-dolijst.

Meer dan tips nodig? 

Merk je dat alles belangrijk voelt en dat het je uitput? In mijn 1:1 coachingsessies gaan we samen op zoek naar wat écht van jou is — en wat je mag laten liggen. We brengen rust in de chaos van moeten, zodat je weer keuzes kunt maken vanuit verbinding met jezelf.
Voel je welkom om een vrijblijvend kennismakingsgesprek in te plannen.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.