Hoe je ademruimte maakt zonder je hele leven om te gooien
Soms voelt het alsof je leven op “doordraaien” staat. De dagen vullen zich sneller dan jij “nee” kunt zeggen, je hoofd maakt overuren, en je lichaam lijkt de memo over ontspanning gemist te hebben.
En ergens daartussen zit jij.
Verlangend naar rust. Maar ook verantwoordelijk voor werk, studie, relaties, een gezin of mantelzorg.
Als je je herkent in ADHD, autisme, HSP of perfectionisme, dan herken je het misschien:
Rust voelt pas toegestaan als alles af, opgeruimd en geregeld is.
Maar dat moment?
Dat komt eerlijk gezegd bijna nooit.
En tóch betekent dat niet dat rust onbereikbaar is.
Het vraagt alleen een andere manier van kijken.
Niet wachten tot het leven stilvalt – maar rust vinden terwijl het leven doorgaat.
Het stille verhaal in je hoofd: “Ik doe het niet goed”
Veel vrouwen die bij mij komen dragen een verhaal met zich mee dat ze zelden hardop zeggen.
Misschien herken jij het ook:
-
“Ik kan het niet bijbenen.”
-
“Iedereen lijkt het wel te kunnen, behalve ik.”
-
“Ik moet gewoon beter plannen, meer discipline hebben.”
Als je neurodivergent bent, is het belangrijk om dit te weten:
-
Jouw brein werkt anders.
-
De wereld is daar vaak niet op ingericht.
-
En dat is geen persoonlijk falen.
Perfectionisme maakt het vaak nóg lastiger:
-
Je mag pas uitrusten als alles perfect is.
-
Je moet altijd nut hebben, iets bijdragen, ‘goed bezig’ zijn.
-
En zelfs als je tijd hebt, voel je je schuldig als je niets doet.
Maar als rust alleen mag als alles klaar is…
Dan wordt rust een beloning die je zelden krijgt.
En dat is uitputtend.
Wat als rust iets anders betekent dan je dacht?
We zijn gewend te denken dat rust betekent:
-
Een weekend zonder afspraken
-
Een opgeruimd huis
-
Geen notificaties
-
Een leeg hoofd
Maar die momenten zijn zeldzaam. Zeker in een vol, verantwoordelijk leven.
Wat als rust niet betekent dat alles om je heen stil is –
maar dat jij even niets hoeft te bewijzen?
Wat als rust betekent:
Even niet presteren.
Even niet “goed” hoeven zijn.
Even bestaan, precies zoals je bent.
Rust hoeft geen eindstation te zijn.
Het mag een klein anker worden, tussendoor.
Klein. Zacht. Maar echt.
Waarom het zó lastig is om rust te nemen als je snel overprikkeld raakt
Als jij snel overprikkeld raakt, dan herken je dit vast:
-
Je zegt ja, terwijl je eigenlijk nee bedoelt.
-
Je merkt pas achteraf dat je over je grens ging.
-
Je lichaam roept (hoofdpijn, gespannen schouders, onrustige slaap), maar je geest blijft doorduwen.
En weet je?
Dat is niet zwak.
Dat is wat er gebeurt als je gewend bent geraakt om jezelf weg te cijferen.
Rust nemen begint dan ook niet met méér willen.
Maar met eerder stoppen.
5 zachte manieren om rust in te bouwen terwijl je doorgaat
Je hoeft je leven niet om te gooien.
Je hoeft niet te verhuizen naar een boshut of maanden offline te gaan.
Rust is niet groots of ingewikkeld.
Zeker niet voor een gevoelig brein.
Het mag juist klein en haalbaar zijn – en afgestemd op jou.
1. Micro-pauzes: 30 seconden is ook rust
Je hoeft niet altijd een half uur vrij te maken. Een paar micro-momenten per dag kunnen al helpen:
- 3 diepe ademhalingen voordat je een mail opent
- 30 seconden je ogen sluiten na een meeting
- Even je handen voelen op je schoot en je voeten op de grond
Zie het als mini-resetknopjes voor je zenuwstelsel. Je doet nog steeds “mee” met de dag, maar je bouwt kleine eilandjes van herstel in.
2. Minder prikkels, niet minder leven
Rust betekent niet dat je minder intens mag leven. Het betekent dat je je prikkelbudget serieus neemt.
Denk bijvoorbeeld aan:
- Oordoppen in de supermarkt
- Een zonnebril binnen als het licht feller is
- Notificaties uit op je telefoon
- Eén sociaal contact per dag i.p.v. drie dingen achter elkaar
Dat zijn geen “zwaktebodjes”, maar vormen van zelfleiderschap. Jij regelt wat jij nodig hebt, zodat je kunt blijven bewegen zonder om te vallen.
3. Van “moeten” naar “mogen” en “kiezen”
Perfectionisme fluistert vaak:
- “Ik moet dit afmaken.”
- “Ik kan nu niet stoppen.”
- “Straks heb ik rust, nu nog even door.”
Probeer eens kleine taalverschuivingen:
- Van: “Ik moet dit nu afmaken.”
Naar: “Ik kies ervoor om hier nog 10 minuten aan te werken, daarna stop ik.” - Van: “Ik mag pas zitten als alles klaar is.”
Naar: “Ik mag ook zitten terwijl nog niet alles klaar is.”
Je leven gaat door, maar jij beweegt er rustiger in – omdat je niet meer alles onder de vlag van “moeten” plaatst.
4. Plan rust alsof het een afspraak met iemand anders is
Veel vrouwen zijn heel betrouwbaar… naar anderen. Maar afspraken met jezelf worden als eerste geschrapt.
Probeer dit eens:
- Plan 1 rustmoment per dag van 10–15 minuten in je agenda
- Schrijf er écht bij: “Afspraak met mezelf”
- Behandel het alsof het een werkmeeting is: niet zomaar verplaatsen
Je hoeft in die tijd niets “speciaals” te doen. Geen yoga, geen perfecte meditatie. Gewoon: geen input, geen prestatie. Thee drinken. Uit het raam staren. Even niets.
5. Accepteer dat het leven niet leeg wordt – en dat jij tóch rust kunt voelen
Het leven wordt niet ineens overzichtelijk, stil en opgeruimd. Er blijven altijd:
- Ongelezen mails
- Wasmanden
- Appjes waarop je nog “moet” reageren
- Toekomstige plannen en zorgen
De kunst is om te zeggen:
“Ja, dat is er allemaal. En ík mag nu 2 minuten, 10 minuten, een half uur rust nemen. Precies zo imperfect als het nu is.”
Dat is misschien wel de meest radicale vorm van zelfzorg: niet wachten tot het perfecte moment, maar jezelf rust gunnen in de rommeligheid van het echte leven.
Rust als ritme, niet als eindstation
Je hoeft niet perfect te worden in zelfzorg.
Je hoeft niet ineens alles goed te doen.
Wat als je jezelf alleen al dit toestaat:
-
Langzamer gaan
-
Opmerken wat je voelt
-
Een pauze nemen vóór het te laat is
-
Een keer “nee” zeggen zonder uitleg
Zie rust als een ritme dat je mag leren:
Je doet – je merkt op – je vertraagt – je ademt – je gaat weer verder.
Niet alles hoeft vandaag anders.
Maar elk mini-momentje van zachtheid, elk klein “ik kies even voor mezelf”, is een zaadje van verandering.
Reflectievraag & mini-opdracht
Reflectievraag:
Waar in jouw dag merk jij dat je standaard over je grens heen gaat?
Is dat 's ochtends, tijdens werk, rond etenstijd of juist 's avonds?
Mini-opdracht:
Kies één vast moment in de dag waarop je vanaf morgen een micro-rustmomentje inbouwt van 2–5 minuten.
-
Zet het in je agenda (bijv.: “adempauze”, “even niets”, “raamstaren”).
-
Doe dit 5 dagen op rij.
-
En merk op: wat verandert er in je energie, je hoofd, je lichaam?
Rust hoeft niet perfect.
Je hoeft niet te wachten tot het leven stilvalt.
Je mag leren om midden in de drukte steeds weer even bij jezelf terug te komen.
Dáár begint echte rust.
Wil je hier begeleiding bij?
Het kan moeilijk zijn om alleen je ritme te veranderen.
Misschien weet je wat je nodig hebt, maar lukt het je niet om ernaar te handelen.
Of voel je ergens: ik wil dit anders, maar ik heb geen idee waar te beginnen.
In mijn coaching en decluttertrajecten help ik vrouwen zoals jij om weer ademruimte te vinden –
Niet door alles om te gooien,
Maar door samen te kijken: wat past bij jóu?
Benieuwd of dit iets voor je is? Bekijk hier mijn aanbod. Of neem vrijblijvend contact met mij op.
Reactie plaatsen
Reacties